Het eten van varkensvlees veroorzaakt insluipende kwalen

Regelmatig een verkoudheid oplopen op gevorderde leeftijd en nadien behandeld worden met salicylaten, pyrazolonen en andere koortsonderdrukkende middelen. Later constateert de longarts bij de zieke op zekere dag het zogenaamde ‘eosinophile begininfiltraat’ van de longpunten, waaruit zich vroeg of laat een open tuberculose ontwikkelt. Dat is te herleiden van de impregnatie in een reactiefase. Het is een ultieme poging van het organisme om de totale toxische toestand af te breken. Allopatisch worden de in de caverna parasiterende tbc-bacteriŽn met streptomycine e.d. gedood, zonder dat er met het oorspronkelijk gifprobleem rekening wordt gehouden, wat biologisch gezien feitelijk een allereerste en dringende vereiste was. Tot dan toe dacht vrijwel niemand eraan dat het om een door voeding aangerichte schade zou kunnen gaan, die door een niet-biologische therapie (allopathie) tot een langdurig chronische ziekte wordt gebracht.

 

Varkensvlees levert nog meer gevaren op! Een slachtzwijn weegt bij de geboorte slechts enkele honderden grammen en wordt door zijn groeihormonen binnen een kort tijdsbestek tot een zwaar volwassen dier, maar hij heeft maar weinig spiervlees dat hoofdzakelijk bestaat uit bindweefsel, vet, bloed en orgaandelen. Dit wordt door de slager vrijwel als een laatste rest verwerkt. Wie eenmaal gewend is varkensvlees te eten, kan de smaak nog maar moeilijk missen. De geslachtshormonen van het varken zijn nauwelijks onderzocht. Het lijkt zeer goed en ook waarschijnlijk, dat de geslachtshormonen van het varken kankerverwekkend (carcinogeen) zijn. De homotoxicoloog dr. Reckeweg kwam tot een oplossing. Hij stelde dat varkensvlees niet langs de gebruikelijke afscheidingswegen zoals urine, adem, darm- en huiduitscheidingen fysiologisch ontgift kan worden, zelfs niet via de excretie, maar enkel en alleen via ontstekingen van pathologische aard.

<terug naar menu

©           www.natuurarts.info